14 Οκτωβρίου 2007 – Oι καταρράχτες του Iguassu

14 Οκτωβρίου 2007 – Oι καταρράχτες του Iguassu

11-13 Οκτωβρίου 2007 – Η πόλη της Curitiba και τα περίχωρα

11-13 Οκτωβρίου 2007 – Η πόλη της Curitiba και τα περίχωρα

11-14 Οκτωβρίου 2007 – Η πόλη της Curitiba & οι καταρράχτες του Iguassu

Λίγες μέρες πριν φύγω αποφάσισα να επισκεφτώ κάποιους φίλους μου στην πόλη της Curitiba που βρίσκεται 450 χλμ. νότια τους Sao Paulo. Εκεί έκατσα μέχρι την Κυριακή 13 Οκτωβρίου και την ίδια μέρα πέταξα μέχρι το τριεθνές Αργεντινής-Παραγουάης-Βραζιλίας και είδα τους καταρράχτες του Iguassu. Τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει για αυτό που θα έβλεπα εκείνη την ημέρα. Φεύγοντας από την Curitiba ποτέ δεν θα φανταζόμουνα ότι μερικούς μήνες αργότερα θα ξανά επέστρεφα για έναν διαφορετικό όμως λόγο και κάτω από τελείως διαφορετικές προϋποθέσεις, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που ίσως σας την πω στο μέλλον.

Ας απολαύσουμε όμως την Curitiba και το Fos de Iguassu.

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά

5-8 Οκτωβρίου 2007 – Rio de Janeiro η πόλη που σου κλέβει την καρδιά


Μου πήρε 1 χρόνο για να γράψω αυτό το κείμενο, το γιατί θα το μάθετε σε επόμενο post μου. Βρέθηκα λοιπών στο Rio de Janeiro για τρεις μέρες ... τρεις γεμάτες μέρες που ήταν πολύ λίγες για μία τόσο όμορφη πόλη. Μια πόλη που συνδυάζει τις ομορφιές της θάλασσας, λίμνης, βουνού αλλά και ζούγκλας, μαζί με απίθανες παραλίες, πλούτο, φτώχια, όμορφες «μουλάτες» (μιγάδες γυναίκες), bosa nova, samba και μπόλικο Βραζιλιάνικο ταπεραμέντο παντού γύρω σου.

Έμεινα σε ένα ξενοδοχείο κοντά στην κοσμοπολίτικη Copacabana. Όλοι μας έχουμε ακούσει για την Copacabana. Τίποτα όμως δεν σε προετοιμάζει για αυτό που θα «αντιμετωπίσεις» φτάνοντας για πρώτη φορά. Είχα την τύχη να δω ζωντανά Capoeira στην ξακουστή παραλία της Ipanema (…ναι εκεί γράφτηκε το γνωστό τραγούδι «The Girl from Ipanema).

Μπορώ πραγματικά να γράφω για ώρες για τον πανέμορφο Rio de Janeiro. Για τις ατέλειωτες παραλίες του, για την μοναδική στον κόσμο αστική ζούγκλα του (ναι καλά διαβάσατε) που είναι ακριβώς από κάτω από τον Εσταυρωμένο (το land mark του Ρίο και ένα από τα πιο γνωστά μνημεία στον κόσμο). Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω την απίστευτη θέα από τον βράχο του Εσταυρωμένου αλλά και από το Sugar Loaf – Pao de Asucar – όπου μέσω δύο τελεφερίκ ανεβαίνεις στο πιο όμορφο σημείο της πόλης και από εκεί την θαυμάζεις σε όλο της το μεγαλείο.

Νομίζω ότι για άλλη μια φορά θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουνε για μένα.

Τετάρτη 24/10/2007 «.. επέστρεψα!»

Επέστρεψα λοιπόν ... δυστυχώς δεν είχα καθόλου χρόνο να σας γράψω να νέα μου για τον τελευταίο μου μήνα στην Βραζιλία. Έγιναν ΤΟΣΑ πολλά, σε προσωπικό, επαγγελματικό αλλά και ψυχολογικό επίπεδο που δεν μου φτάνουν 10ς σελίδες να σας τα αναλύσω ... θα το κάνω όμως τις επόμενες μέρες.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το μπλογκ το έφτιαξα για να μπαίνουν οι φίλοι μου από την Ελλάδα και να μαθαίνουν τα νέα μου, για όσο διάστημα θα έμενα εκεί. Δεν είχα και τόσο χρόνο να στέλνω προσωπικά μηνύματα σε όλους οπότε διάλεξα την πλέον «αναίμακτη» μέθοδο – το μπλογκ – ώστε να τους ενημερώνω. Τελικά αυτό εξελίχθηκε σε ένα ημερολόγιο/ψυχολόγος που ο καθένας που το διάβαζε είτε το προσπέρναγε είτε απλά έλεγε την γνώμη του.

Σύντομα θα ανεβάσω φωτογραφίες από τα δύο ταξίδια «αστραπή» που έκανα στο Ρίο ντε Ζανείρο και στους καταρράκτες του Ιγκουασού (και μαζί στην Κουριτίμπα). Θα σας μιλήσω για τους υπέροχους ανθρώπους που άφησα πίσω αλλά και τις ευχάριστες καινούργιες εμπειρίες αλλά και δυσάρεστες στιγμές που είχα μέσα σε αυτό το μικρό διάστημα του ενός μήνα. Η ζωή μου πραγματικά είναι ένα μεγάλο ταξίδι ... ένα απρόβλεπτο ταξίδι με μεγάλες χαρές αλλά και μεγάλες λύπες. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που νιώθει έτσι, απλά νομίζω ότι ίσως να βιώνω κάποια πράγματα λίγο πιο έντονα από κάποιους πολύ απλά διότι ίσως τελικά να το επιδιώκω εγώ!

Τέλος πάντων, φωτογραφίες δεν ανεβάζω τώρα γιατί έκανα το «έξυπνο» να ξεχάσω τον αντάπτορα του εξωτερικού σκληρού μου στο σπίτι μου στο Σάο Πάολο ... το αποτέλεσμα είναι φυσικά να μην δουλεύει ο σκληρός και να μην έχω πρόσβαση στα πολυπόθητα αρχεία.

Οπότε λίγη υπομονή και σύντομα θα «είμαστε κοντά σας».

... καλώς ήρθα στην πατρίδα λοιπόν!!! :)